▫امسال هم به همت شورای شهر، شهرداری و دیگر دست‌اندرکاران فرهنگی شهر، ویژه‌برنامه‌هایی برای گرامیداشت دهۀ مبارک فجر در وزوان، برگزار شد، اما با تمام پیش‌بینی‌های انجام شده، انتقاداتی به مسئولان شهر وارد بود.
انتقاداتی که در چند مقاله، به آن خواهیم پرداخت.

 

▫برخورد منفعلانۀ مسئولان، با گروه‌های هنری فعال در شهر، یکی از عجیب‌ترین اتفاقاتی بود که در جریان این برنامه‌ها رخ داد.
سختگیری و به قول مسئولان "پای‌بندی به قانون" در مقابل یک گروه و باز گذاشتن راه برای فعالیت گروهی دیگر، اتفاقی بود که جز توهین به شعور مردم، نتیجه‌یی در بر نداشت.

▫در یکی دو سال اخیر، با توجه به نمایش‌های برگزار شده در شهر، انتقاداتی را به این گروه‌ها وارد کردیم. انتقاداتی که تنها به محتوای این نمایش‌ها بود و نه به افراد و فعالیت‌شان.
فعالیتی که امسال با سختگیری بیش از اندازۀ مسئولان و شاید تا حدودی، دلسردی و کوتاهی هنرمندان، با توقف همراه بود.

▫صرف بودجه‌های فرهنگ شهر، برای دعوت از گروه نمایش غیر بومی، راه ساده‌یی بود که امسال، شهرداری و شورای اسلامی شهر برای فرار از انتقادات احتمالی در پیش گرفتند.
شاید اگر این هزینه، صرف بهبود فعالیت هنرمندان داخلی و اخذ مجوز برای فعالیت سالم و منسجم آن‌ها می‌شد، می‌توانست سرمایه‌گذاری خوبی برای آیندۀ هنری شهر باشد.

▫برخورد منفعلانه و به نحوی بازدارنده، با هنرمندان جوانی که در اکثر مواقع، بدون هیچ چشمداشتی، تنها به خاطر مردم شهر، پا به میدان می‌گذارند و در نهایت، آن گونه که باید و شاید، از ایشان تقدیر نمی‌شود، و در مقابل، بها دادن به هنرمندان غیر بومی، اتفاق تلخی بود که امسال برای هنر و فرهنگ شهر رخ داد.

▫و از آن تلخ‌تر، اتفاقی بود که در روزهای آخر دهۀ فجر رخ داد.
باز گذاشتن راه برای اجرای نمایشی که به هیچ عنوان، ارزش هنری نداشته و همکاری با گروه اجرا کنندۀ آن، برای گرفتن مجوز از ادارۀ ارشاد، تنها به بهانۀ فشار افکار عمومی، نشان داد مسئولان شهر، برنامۀ مشخصی برای بهبود وضعیت فرهنگی و هنری شهر ندارند.

▫شاید استقبال سرد مردم از این نمایش‌ها، پاسخ خوبی بود به بی‌برنامگی و کوتاهی مسئولان در مقابل فرهنگ و هنر شهر.
پاسخی که اگر خادمین مردم شهر، به آن توجه نکنند، بی شک در ادامۀ مسیر فعالیت خود در شهر، با مشکلات بیشتری مواجه خواهند بود.

▫با از دست رفتن سرمایه‌های داخلی، قطعاً هیچ جایگزینی برای آن‌ها نخواهیم یافت.
همان گونه که با بی‌تدبیری مسئولان، در چند دهۀ گذشته، بسیاری از سرمایه‌های فرهنگی و هنری‌مان را که سال‌های سال برای به بار نشستن‌شان خون دل خورده بودیم، به آسانی از دست دادیم و هیچ فکری برای آفرینش سرمایه‌های جدید نکردیم.

 

منبع: کانال وژگون نوشت:                   https://T.ME/Vazhgoon_Nevesht
 


موضوعات مرتبط: وزوان-میمه ، فرهنگ

تاريخ : چهارشنبه بیست و چهارم بهمن ۱۳۹۷ | 12:41 | نویسنده : سيدرضا حسيني پور |