روز دوشنبه چهاردهم تیر سال ٨۹ محسن فخریان در وبلاگ شخصیش مطلبی را از وبلاگ دوست خبرنگارشان سعید زارعیان نقل کرد.در این نقل قول که عیناً قسمتهایی از متن کتاب معینیان و بهنیا بود، از قول سعید زارعیان کلمه به کلمهء نوشتهء بهنیا در مورد قنات وزوان را به فردی به نام پاسکال و با عنوان کارشناس یونسکو منسوب کرده بودند که ظاهراً پس از بازدید از قنوات میمه آن را ایراد نموده بودند.
البته برای خالی نبودن عریضه و سرپوش گذاشتن روی تحریف شسته رفتهشان، بزرگوارانه نام قنات وزوان را هم در کنار قنات میمه ذکر کرده بودند.در صورتی که بر خلاف ادعای ایشان و محمدتقی معینیان، هیچ نامی از میمه و قناتهای منحصر به فردش در کتاب بهنیا نیامده و تنها از قنات بزرگ وزوان و سدّ باستانیش یاد شده.مطلبی که با اعتراضات کاربران وزوانی، از وبلاگ سعید زارعیان حذف شد اما محسن فخریان هنوز آن را از روی وبلاگش بر نداشته:
http://mohsenfakhrian.blogfa.com/post-11.aspx
قنات بزرگ وزوان که روزی شاهرگ حیاتی زمینهای وسیع کشاورزی این شهر بوده بیش از این که از سوی همسایگان شمالی وزوان مورد بی مهری واقع شود از مالکان خود صدمه خوردهست.زمانی از یکی از اعضای شورای کشاورزی شهر پیرامون علل سهل انگاریشان در برابر تصرف حریم قنات و مسدود کردن چاههای آن سوال شده بود و ایشان با قیافهیی حق به جانب فرموده بودند که:به قول مرحوم ق.ش ما توان بهره برداری از همین مقدار آبی را هم که برای قناتمان باقی مانده نداریم!
قنات وزوان که با وجود مسدود شدن هر سه شاخهء آن حیات خود را مدیون دریاچهء زیرزمینی پشت سدّش است را باید از شاهکارهای مردمان این سرزمین دانست.
ادامه دارد...
موضوعات مرتبط: تاریخ ، وزوان-میمه ، قنات تاریخی وزوان
برچسب ها: وزوان , قنات تاریخی وزوان , قنات جهانی وزوان , قنات بزرگ وزوان
.: Weblog Themes By Pichak :.
